© spryteboii 2006-
Het mag een bekend gegeven zijn, dat een professioneel fotograaf zijn camera kent. Dat gaat verder dan alleen maar weten welk merk het is en bij benadering welk type. Zelf het foutloos aangeven hoeveel knopjes er op de camera zitten en waar, is niet voldoende.
De term professioneel fotograaf heeft namelijk een diepere betekenis die in de huidige tijd, waarin apparaten die in beginsel nooit ontworpen zijn om te fotograferen, maar waarmee nagenoeg iedereen zich tegenwoordig een volleerd fotograaf waant omdat er van die leuke filtertjes in zitten, sterk zijn vervaagd. Maar dit terzijde, ik zal me beperken tot de groep die daadwerkelijk van een spiegelreflex camera gebruik maakt.
Een professioneel fotograaf is iemand die de wereld naar zijn hand zet. De wereld die hij ziet door de lens en die vervolgens met handmatige instellingen of correcties zo wordt weergegeven, als de fotograaf in kwestie dat in gedachten heeft. Dat is totaal iets anders dan met de camera op volautomaat denken dat je spiegelreflex een professionele indruk achterlaat.
Waarom ik hierover begin? Ik mocht afgelopen week op de foto, als onderdeel van een groep van 30 personen. Laat ik even die situatie schetsen. We stonden in een grote gemeenschapsruimte, in de avonduren bij slecht en vervelend licht, met boven ons hoofd een vooruit geplaatst stuk muur en dat was ook nog eens wit. Fotograaf in kwestie was al opgevallen door zijn afwezigheid. Opvallende afwezigheid! Getuigt het niet mede van professionaliteit om op zijn minst op tijd te komen?
Als genoemd fotograaf binnenkomt heb ik nog enige hoop. Hij heeft een cameratas bij zich die ruimte biedt aan professioneel inzetbaar materiaal. Als hij echter zijn camera tevoorschijn haalt, krijg ik bijna neiging tot kokhalzen. Tevoorschijn komt een instapmodel spiegelreflex van Canon met standaard kitlens. Een blik op de regulateur voor de diverse instellingen leert mij dat het ding ook nog eens op volautomaat staat. En terwijl ik vol verwachting wacht op de externe flitser, begint genoemd fotograaf al zijn compositie te maken.
Even voor de duidelijkheid. Een groep van ongeveer 30 personen fotograferen met een
kitlensje (kleine diafragmaopening, dus weinig licht) en de ingebouwde flits (weinig
lichtopbrengst) op de volautomatische stand van de camera (deze trekt onmiddellijk
de ISO-
Fotograaf in kwestie heeft dan ook zeker 30 foto’s nodig gehad om zichzelf te overtuigen van het feit dat we goed genoeg op de foto stonden. Het feit dat hij zich steeds onzekerder gedroeg en er zweetpareltjes op zijn voorhoofd verschenen zal weinig goeds hebben bijgedragen aan de opmerkingen die ik hem halverwege begon toe te spelen. De krant waarvoor hij werkte, het was een Belgisch regionaal dagblad, heeft bij mij voorgoed afgedaan. Als je dergelijke prutsers, een andere benaming schiet mij echt niet te binnen, voor je durft te laten werken, ben je als krant diep gezonken! Heel erg diep!
Waarom dit verhaal? Omdat er maar al te gemakkelijk een fotograaf wordt ingehuurd
die lekker goedkoop is of die een mooi verkooppraatje kan houden, maar die niets
presteert achter de camera omdat het ding op volautomaat staat. Een dure professionele
lens doet daar niets aan af en een externe flitser die op enige vorm van TTL-
Een professioneel fotograaf weet wat hij doet en speelt geen Russische roulette met instellingen. Een professioneel fotograaf weet op voorhand wat gegeven omstandigheden van zijn apparatuur vragen voor een goed resultaat. Tevens getuigd het in ieder geval nog van professionaliteit als een fotograaf zegt: “Dit gaat me zo niet lukken” in plaats van slaafs de foto te maken.
Over professionele fotografie:
Op de automaat!at
Op de automaat